Want create site? Find Free WordPress Themes and plugins.
طب سوزنی از قرن ها پیش به عنوان یک سیستم درمانی در فرهنگ چین و آسیای شرقی استفاده می شد. در آن زمان، سوزن ها از سنگ یا استخوان ساخته می شد و به آن Bian به معنی ابزار تیز و باریک برای درمان می گفتند. در عصر برنز، سوزن های برنزی و آهنی جایگزین آن ها شد و امروزه به طور عمده از فولاد ضد زنگ برای ساخت سوزن های طب سوزنی استفاده می شود. اولین متون درباره طب سوزنی به زمان امپراطور زرد، Nei Jing و به نام کتاب کلاسیک طب داخلی مربوط می شود. این کتاب به سال 204 تا 305 قبل از میلاد بر می گردد و شامل دو بخش است. بخش دوم به طور عمده به طب سوزنی و توصیف کانال های انرژی، رابطه آن ها با اندام های مختلف، انواع سوزن ها، عملکرد نقاط طب سوزنی، انواع انرژی چی (Qi)، تکنیک های طب سوزنی و محل 160 نقطه طب سوزنی پرداخته است. از سال 260 تا 265 بعد از میلاد، پزشک معروف Huang Fu Mi، همه ادبیات کهن را به صورت متون کلاسیک سازماندهی کرد. حاصل، کتابی 12 جلدی بود که در آن 349 نقطه طب سوزنی را توصیف کرده بود. این کتاب یکی از متون تاثیر گذار در تاریخ طب چینی و طب سوزنی است. به تدریج طب سوزنی توسعه پیدا کرد اما محبوبیت آن در اوایل قرن 20 ام، با گذر نسل ها و به دلیل افزایش نفوذ غرب روی چین، کم رنگ تر شد. با این حال و با وجود شرایط سخت حاکم، نقش طب سوزنی در حفظ سلامت ارتش در سال های 1935-1934 چشمگیر بود. در سال 1950، Mao بکارگیری ترکیبی از طب سنتی چینی را با طب غرب و طب سوزنی در بسیاری از بیمارستان ها پایه گذاری کرد. در اواخر دهه 50 و 60، تحقیقات در زمینه طب سوزنی با مطالعات بیشتر بر روی متون کهن و بررسی اثرات بالینی طب سوزنی بر بیماری های مختلف، ادامه پیدا کرد. در اوایل دهه 1900 طب سوزنی به دنیای غرب راه یافت. از سال 1970 تاکنون تحقیق درباره طب سوزنی همواره نقش مهمی در سیستم پزشکی چین داشته است. در همین دوران، طب سوزنی در آمریکا نیز توسعه یافت. اما چین همواره در همه زمینه های طب سوزنی و اثرات بالینی آن پیشتاز بوده است.
Did you find apk for android? You can find new Free Android Games and apps.